An itibariyle bitti. Dizi mi bitti ben mi bittim bilemedim. Empatik bir insan olarak dizi bana her duyguyu damarlarıma kadar hissettirdi. Üzüldüm, sevindim, umutlandım, umudum kırıldı, sevdim, sevildim, nefret ettim, değer verdim, heyecanlandım, gerildim, güldüm ve ağladım. Ama empatik olmayan bir insan bile bu dizi sayesinde (belki de yüzünden) birçok şey hissedebilir. Oyuncuların hepsi, diğer dizi ve filmlerinden de biliyorum, o kadar profesyonel ki hiç de kurgu değildi izlediğim, birkaç insanın hayatına şahit olmuş gibiydim. Değinmek istediğim bir diğer şey ise sinematografi, epilog, flashback, foreshadowing gibi bir dizi ve filmden beklediğimiz her şey çok lezzetli ve profesyonel bir şekilde sunulmuştu. Ayrıca müzik seçimleri de çok güzeldi. Sevdiğim bir şey daha, metaforlar ve plankton gibi "ha bu boşuna dizinin adı değilmiş" diyebileceğimiz küçük mantıklı detaylar olması. Senaryo ise hep beni şaşırttı, sürükleyici ve dahiceydi. Bitmesini istemediğim, doyamadığım bir dizi daha izlediğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. Tavsiyemdir.