Bölümün başında iki karakterin arabada yaptığı konuşma bir terapi seansıydı aslında. Kaygılı ve kaçıngan bağlanması diline sahip, otomatik pilotta hareket eden ve anı bir türlü yakalayamayan insanlar için yapılan seanslardan. Kaygıyı yoğun bir şekilde hisseden kişilere her zaman durmasını gözlerini kapatmasını ve derin bir nefes alıp etrafını algılamasını ister kaygı anında psikologlar. Bu sayede kişi hem kaygıyı bastırır hem de obsesif düşünceden çıkıp anı yakalayabilir. Bu durumu bildiğim için o sahnede yaptıkları şey benim için gerçekten çok özel ve çok etkileyiciydi, ilişkileri inişli çıkışlı olsa da sağlıklı bir ortamda büyüyen ve sağlıksız bir ortamda büyüyen iki kişinin oluşturabileceği en sağlıklı ilişkilerden bir tanesi ve daha da sağlıklı hale geleceğine eminim. Bu durum çok hoşuma gidiyor.